หลังจาก 10 ปีผ่านไป
((ไวเหมือนโกหก จริงๆ))
วันนี้...ก็เลยได้ฤกษ์กลับไปเยี่ยมโรงเรียนตอนประถม
หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไป
จากตึกใหม่ที่สุดตอนเข้าโรงเรียน
กลายเป็นตึกเก่าที่สุดตอนนี้...
((ตึก เจ็ด))
แถมยังมีตึกใหม่อย่างแรง ที่สีสันสดใสกว่าเดิมกำลังสร้างอีก
สุดยอดจริงๆ
((รร.มีปันจี่จั๊พม์ของตัวเอง ??))
เห็นว่าตึกนี้จะมีที่จอดรถ 3 ชั้น
มีโรงละคร ?
มีห้องสื่อ ห้องโสต ห้องดนตรี บลาๆ
(พอเราออกจากโรงเรียนแล้วโรงเรียนมันพัฒนาอย่างแรงอะ)
ตึกไฮโซของเด็กประถมต้น...เงินทุนของพวกเรา
ที่เราแถบไม่ได้ใช้
ตอนจบจากโรงเรียน สีมันสดมากกกกก
แต่ตอนนี้แอบซีด
เดินทั่วรอบโรงเรียน
โดยมีอ.โกศลเป็นไกด์
ดีใจจัง อาจารย์หลายๆคนยังอยู่
แถมเป็นคนใหญ่คนโตในโรงเรียนแล้วด้วย
เจออาจารย์หลายคนมากๆ
คนที่อยากเจอก็เจอเกือบครบหมดเลย
แล้วอาจารย์ก็ยังจำหน้าได้ด้วย
แอบมีวีรกรรมหลายเรื่องที่จำได้อีก
ส่วนเรื่องชื่อเนี่ย....ก็เข้าใจว่ามันสิบปีมาแล้ว
ก็มีลืมกันบ้าง
อารมณ์ว่า...ชื่อ...อะไร พ.พาน หรือเปล่า
แค่นี้ก็ดีใจสุดๆแล้ว
เด็กตัวเล็กๆ น่ารักจริงๆ
แต่เด็ก ป.ห้า ป. หก เนี่ย
ตัวเท่าฉันหลายคนเลยอะ....
แบบว่า ตรูก็หยุดโตตอนป.หกเนี่ยอะ
ง่ะ
แอบไปถ่ายรูปเล่นด้วย...
สนามเด็กเล่นที่ไม่เคยเล่น
((เพราะเป็นสนามใหม่ ที่สร้างตอนตูอยู่ป.ห้า ป.หกแล้ว...ไม่มีรมณ์จะเล่น))
แต่จบมหาลัยแล้วอยากเล่น ฮ่าๆ
((ดีนะ เด็กๆยังไม่เลิกเรียน))
แล้วก็ไปสวนเกษตร...ที่พัฒนาก้าวไกลกว่า..สวนดิน
ปิดท้ายด้วย...สระว่ายน้ำ
ถ้าไม่มีสระนี้...เราคงว่ายน้ำไม่เป็น
ประมาณสองชั่วโมง กับ สองรอบในโรงเรียน
เหนื่อยจริงๆ
หมดแรง...
