อาทิตย์สองแล้ว

การฝึกงานเริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น
มีงานประจำมากขึ้น

ทำงานเป็นมากขึ้น
โดนใช้มากขึ้น

เริ่มเซ็งมากขึ้น

การทำงานมันดูโหดร้ายได้อีก

มีพี่ที่ทำงานลาออกไปแล้วคนนึง
จริงๆเค้าก็ว่างแผนมาแล้วอะนะ

แต่...ออกไปต่อหน้าต่อตา

ไม่ได้มีเหตุการณ์รุนแรงหรืออะไรหรอก
แต่..ประเด็นก็คือ

มีแต่คนบ่น...ไม่อยากทำงาน

ยังไม่ได้ทำงานเลยนะ

แค่ฝึกงาน

ก็เจอสภาพแบบนี้แล้ว

ไม่อยากทำงานแล้วอะ
อยากมีคนเลี้ยง

หาแฟนก็ยาก

ให้พ่อแม่เลี้ยงดีไหมนะ...

อนาถชีวิตเด็กปีสามขึ้นปีสี่
อีกปีเดียวก็จบแล้ว

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้อยากทำงาน

พูดเรื่องเป็ดๆไปแระ

งานหนังสือ..
แอบไปมาแระหละ..เพื่อนๆ
แล้วคงไม่ไปแล้ว

อยากเจอเพื่อนๆนะ...ฝน ไร ปัน...คิดถึง

ได้หนังสือมาเล็กน้อย...
แต่หนังสือที่ซื้อครั้งก่อนยังอ่านไม่จบเลย
ฮ่าๆ

แล้วก็....เราถักโครเชต์เป็นแล้ว ^^~
ดีใจ..อิอิ
แต่ยังไม่เป็นตัวอะไรทั้งสิ้นนะ..แค่รู้ว่าถักยังไง